De prille babyperiode: wat ik anders zou doen

13

We weten nog niet of er hier een tweede kindje komt. Mijn twijfels daarover schreef ik eerder al neer. Maar we spreken er wel regelmatig over. En onlangs zei ik tegen mijn man dat ALS er een tweede zou komen, ik sommige dingen anders zou zijn. “Je deed het toch goed, wat zou je anders doen?” was zijn correct antwoord.

Wel ja. Ik denk wel dat we die prille periode redelijk goed doorstaan hebben. Het was zoeken, ik was moe en het liep echt niet altijd even vlot. Vaker niet vlot dan wel. Maar al bij al heeft iedereen dat netjes overleefd en hebben we het best goed gaan. Maar als ik het opnieuw zou kunnen doen, zou ik bij sommige dingen langer stilstaan.

Ik zou haar langer op mijn buik hebben laten slapen

Ik zou haar vaker en langer bij mij in slaap laten vallen. Natuurlijk viel baby Mona geregeld op mijn buik in slaap. Maar meestal legde ik haar dan in haar wiegje. De vroedvrouw had me ook aangeraden haar zelf in slaap te leren vallen. En dat hebben we ook gedaan. Let wel, ik heb haar nooit laten huilen hoor. En ik ben blij dat we dat gedaan hebben. Dat zal deels ook een reden zijn waarom Mona een goede slaper is.

Maar anderzijds mis ik het ook wel dat ze bij me in slaap valt. Want echt, dat gebeurt nooit meer.

Ik zou me ook minder druk maken over de borstvoeding en meer vertrouwen op mijn lichaam.

Ik zou meer slapen als de baby slaapt.

Ik zou meer slapen als de baby slaapt in plaats van te stofzuigen, te strijken of zelf te douchen. En me bijgevolg dus ook minder schuldig voelen als ik eigenlijk de hele dag niets had gedaan, buiten voor onze baby gezorgd.

Ik zou meer stilstaan bij hoe klein ze is. Maar echt klein hé. Dat plat boeleke is snel verdwenen.

Maar ik zou ook nog viezer kijken als iemand tegen met zegt “geniet er maar van, ze zijn rap groot.” Ja dat zal allemaal wel zijn. Maar ik was soms gewoon echt te moe om te genieten hoor.

Ik zou meer foto’s genomen hebben. “Euh, nog meer?” hoor ik je denken. Ja echt! Ik was die eerste weken helemaal nog niet zo bezig met mijn blog als nu. Ik was ook amper actief op Facebook of Instagram. En ik heb echt niet overdreven veel foto’s van die eerste weken.

Ik zou ouderschapsverlof bijnemen. Een maandje ofzo. Want dat bevallingsverlof is zo voorbij. Echt, voor je het weet heb je een peuter door de woonkamer rent en schrijf je een blog wat je anders zou gedaan hebben.

Maar achteraf is het natuurlijk makkelijk praten. Ik weet dat ik op het moment zelf mijn uiterste best heb gedaan. Maar genieten zat er eenvoudigweg gewoon niet altijd in. En elke fase heeft zo zijn charmes.

Hoe zit het bij jullie? Hebben jullie ergens spijt van? Zouden jullie iets anders hebben aangepakt?

Foto door Philipe Valerio

13 REACTIES

  1. Zeker herkenbaar. Hoop baby 2 juist evenveel op mijn buik te kunnen houden als Ellie. Met een rondrennend peuter mssn wat minder mogelijk. Ik zou willen dat ik mijn eigen gevoel deze keer wat meer volgde.

    • Je gaat dat super doen. Het zal zeker anders zijn, maar vertrouw op jezelf en dat komt goed. Tonnen ervaring heb he nu 😉

  2. Ik zou meer aan onszelf denken ipv wat anderen van ons zouden kunnen denken.
    Ook meer “neen” zeggen tegen bezoek zodat we een beetje meer rust hebben.

  3. Herkenbaar! Ik zou vooral ook zeker minder bezoek toelaten, want het was hier in shiften en een duiventil. Terwijl ik kon slapen 😴. Ik zou egoistischer zijn idd ook minder bezig zijn met huishouden (maar ja, als al dat bezoek kwam moest het beetje deftig zijn 🙄).
    Maar nog van dat slapen… Ik liet ze ook nooit uithuilen, maar soms denk ik dat ik dat mss beter wel deed (hoewel ik dat absoluut niet kan, en zeker niet wil), maar ze is 1 jaar en heeft 1x doorgeslapen, en dan nog was dat 7 uren (ipv 12). Ik sta elke nacht gemiddeld 3x op. En wacht altijd 5 minuten. Maar goed, ooit houdt het op zeker :p? Ik ben al een jaar doodmoe, maar gelukkig is ze een echt schatje 😅! Ik gun het jou zeker wel 😍!

  4. Ik zou bij een tweede wel kiezen voor een babyborrel, want achteraf bekeken was dat vele bezoek erg vermoeiend en keek ik er eerlijk gezegd vaak tegenop. Vooraf dacht ik dat je net meer aandacht voor je bezoek kan hebben dan bij een babyborrel, maar dat ene voordeel weegt niet op tegen de rust die we hadden kunnen nemen… Dat zou dus anders gaan.
    Over dat genieten terwijl baby slaapt: ja, ongetwijfeld! Als Otis sliep schoot ik uit de startblokken om alles in huis wat fatsoenlijk te houden… ik kan de simultane dutjes met hem op 1 hand tellen… Maar een ontploft huis zorgt dan weer voor onrust in mijn hoofd! Ik zou bij een tweede wel gaan voor kraamhulp.
    Omdat ik noodgedwongen al 4 weken voor due-date thuis zat, was mijn bevallingsrust minimaal. Ik had het gevoel dat ik te vroeg weer aan de slag moest, maar anderzijds ben ik blij dat ik dat ouderschapsverlof nog integraal tegoed heb. De eerste maanden dat ik opnieuw ging werken moest ik telkens 1 dag per week verlof nemen owv opvang wat daarna uitmondde in 4/5 werken! En daar ben ik zo blij mee omdat het de weken duidelijk minder zwaar maakt. Ik heb meer aan die ene dag per week dan dat ik zou hebben aan een extra maand fulltime thuis.
    Ik droeg Otis vaak rond in huis als hij triest was of krampjes had, naar mijn gevoel lag hij veel bij mij en ik liet hem ook nooit huilen… ondertussen slaapt hij vrij goed!
    Waar ik wel heel blij om ben, is dat ik me geen bal aantrok van de adviezen over cosleepen (dat je dat best niet te lang zou doen). Hij lag tot zijn 6 maand bij ons in de cosleeper en eens hij omrolde, sliep hij op zijn kamertje en daar heeft hij nooit een probleem van gemaakt…

  5. wat herkenbaar !
    dat extra ouderschapsverlof : heb ik wel gedaan . één maandje extra .
    om haar op haar 4 maand te doen naar de crèche ipv 3 maand , was toch groot verschil .
    Alleen heel die papier winkel daarvoor : tip : vroeg genoeg aanvragen dan 🙂 !! Maar vooral doen <3

  6. Ik zit in baby nummer 2 fase, had ook vanalle ‘beloftes’ gemaakt aan mezelf. Maar ik moet zeggen dat ik ze bijna niet naleef…ik ging ook meer foto’s van de eerste weekjes nemen, not! Dat eerste spook dat naast de zorg voor nummer twee vraagt ook zoveel aandacht dat je sat gewoon vergeet. En ik zweer het het is gewoon nog vermoeiender😱 precies, maaaar, het is zó leuk en het wordt alleen maar leuker.
    Ik moet wel zeggen mijn belofte van gans de dag geen huishouden te doen lukt wel goed! Eén ding max doe ik per dag, voor de rest geniet ik van de tijd met mini baby ❤️ Bij mij was de ‘grootste’ belofte van het inslaap vallen omgekeerd, mijn eerste was dan ook een verschrikkelijk slechte slaper en nam ik cooonstant bij mij, met als gevolg een lange weg naar zijn eigen bedje. Dus nu zei ik tegen dat ik baby 2 sneller in de wieg zou leggen. Dat lukt, af en toe 😜
    En dan denk ik: het is wel de allerlaatste keer hé!

  7. Oh ja! Ik heb er ook al bij stilgestaan en ik zou toch ook wat dingen anders doen. Ik zou me sowieso al minder willen opsluiten. Mezelf verplichten om te douchen en me klaar te maken (ook al is de baby aan het wenen – van die 5 minuten zal hij niet sterven). Een hele dag in pyjama rondlopen kan soms goed voelen. Maar als ik dat enkele dagen achter elkaar deed kon ik me ook ongelooflijk slecht in mijn vel voelen. Al zeker als de buur of de postbode ineens aan de deur stond. Nee! volgende keer douche ik, maak ik me klaar en trek ik wat meer naar buiten met die mini, geen excuus meer! Sorry netflix, ik ga wat minder aanmelden volgende keer! :p

  8. Céleste is vijf maanden en die valt zelden nog bij mij in slaap! Enkel als ze doodmoe is en die ligt véé éééél bij mij 😉 wil ik maar zeggen, je moet je niet schuldig voelen omdat Mona dat niet wil! Dat zijn volgens mij kinderen!

    Maar verder, als er een tweede komt (allicht wel dus :p) dan ga je gewoon doen waar jij je goed bij voelt! voila se 🙂 (al vliegt de tijd bij een tweede eigenlijk nog sneller dan bij een eerste, je zou bijna een permanente camera op hun neus moeten zetten haha)

  9. Heel herkenbaar! Ik heb Ivonne veel meer laten slapen op mijn dan Gijs goed wetende dat bij het groter worden ze dat toch niet meer doen. Ik denk ook dat je veel anders zou doen maar wat, dat weet ik niet. Veel bepaalt de baby zelf.

  10. Zo herkenbaar, ik had ook een lijstje klaar, vooral dan over de borstvoeding en het slapen. Baby nummer twee is er, en wie zit er nog te poetsen en op te ruimen als de baby slaapt? Je raadt het al natuurlijk. :). Goed dat je je lijstje hebt opgeschreven wel, zo kan je het zelf nog eens lezen als het zover is. ;). Eens kijken als je dan eens hartelijk gaat lachen of jezelf een schouderklopje geeft.

LAAT EEN REACTIE ACHTER