Ik kijk nu al uit naar de bevalling

9

Met 30 weken zwanger op de kop vandaag heb ik nog wel eventjes te gaan. Nog een goeie twee maanden om een geboortekaartje te zoeken, de doopsuiker te kiezen en ja, die naam te beslissen. Maar tegelijk is dat niet meer zo gek lang en zal het snel oktober zijn. En hoewel die zoon nog zeker 10 weken op zijn plek mag blijven begin ik toch uit te kijken naar die bevalling.

Op consult bij de vroedvrouw

Eerder deze week moest ik naar het Heilig Hart Ziekenhuis in Lier voor mijn suikertest en afspraak bij de vroedvrouw. Dat was met Mona ook het geval en toen kwam manlief mee. Maar onder het motto ‘been there done that’ en we hebben thuis een peuter zitten ging ik alleen. Ik was vergeten hoe vies dat suikerdrankje smaakte en ik kan nog eens terug voor de uitgebreidde versie (idem zoals bij Mona).

Tijdens de babbel met de vroedvrouw ging het uiteraard over de zwangerschap, eventuele kwalen en pijnen en de bevalling. Hoe die vorige keer was verlopen en of ik bijzondere vragen, twijfels of wensen heb voor deze bevalling.

Wel, ik wil graag gewoon hetzelfde als dat kan

Mijn eerste bevalling was, achteraf bekeken, een cadeautje. Mijn water brak ’s morgens zonder weeën en ik vreesde dat ze het de dag nadien in gang zouden moeten zetten. Maar omstreeks 20u begonnen mijn weeën dan toch vanzelf en iets voor 1u ’s nachts had ik mijn dochter vast. Ik had geen epidurale en heb meermaals mijn leven zien voorbij flitsen. Maar het cliché klopt, je vergeet dat allemaal (na een tijdje) en voor zo een scenario zou ik meteen opnieuw tekenen. En als ik heel even veeleisend mag worden mag dat gedeelte dat mijn water breekt zonder weeën ook gewoon wegvallen.

En ja, ik kijk uit naar die bevalling

Gek he? Elke mama kijkt uit naar die eerste ontmoeting met hun baby. Het maandenlang uitkijken, aftellen, voorbereiden, het voelen van de beweging én dan eindelijk dat kleine mensje in je armen hebben en leren kennen. Maar die bevalling is meestal zo een noodzakelijk kwaad. En ik, ik kijk daar naar uit.

Mijn man lacht mij dan uit “jij bent echt vergeten hoe hard je hebt afgezien.” Hij zal wel een punt hebben. Maar bevallen was het meest fantastische dat ik in heel mijn leven heb kunnen en mogen doen. Ik heb het geweldige geluk gehad van zulke bevalling gehad te hebben en ik ben helemaal niet bang om het een tweede keer te doen. Al spreek ik waarschijnlijk snel anders wanneer die eerste echte weeën starten en de herinneringen terugkomen.

Maar nu nog niet

Met al die baby’s die dezer dagen geboren worden in mijn omgeving kijk ik er nog harder naar uit om ons zoontje te zien. Ik kan niet wachten om hem voor te stellen aan zijn grote zus en hem te leren kennen (iets minder naar die nachten). Maar 30 weken is nog wat vroeg, hij mag dus gerust zijn 40 weken uitdoen, liefst zelfs. We zijn ook nog lang niet klaar met alle voorbereidingen dus die bevalling mag nog wel eventjes op zich laten wachten.

Ik zou iedere mama een bevalling als de mijne toewensen. Of toch in elk geval eentje zonder trauma’s en stress. Zijn jullie bang om te bevallen? Of hoe is jullie bevalling verlopen?

Mijn bevallingsverhaal kan je trouwens nog steeds op de blog vinden.

9 REACTIES

  1. Ik wil graag nog 100x bevallen, en als het kan deed ik het voor iedereen waar het niet zo vlotjes bij verloopt. Ik vind zwanger zijn leuk, maar als ik moet kiezen beval ik nog liever. De spanning, de kracht die ik voel, de ontspanning (ja echt! Dat zijn de enige 2 momenten in de afgelopen 15 jaar geweest dat ik echt maar met 1 ding tegelijk bezig was in mijn hoofd, geeft een ongelofelijke rust) en dan de climax als je dat klein hummeltje aan kunt nemen.

    Hier was scenario 1 zoals bij Mona, scenario 2 3 weken geleden was 2,5u contracties en dan n baby. Eigenlijk wat kort om goed te zijn, van mij hadden die weeen nog net iets langer mogen duren want nu had ik amper n uur na aankomst in het ziekenhuis mijn baby al vast. En dan hadden we ons nog gehaast!

    Maar ik ben goed gek denk ik 😀

    • Heel herkenbaar! Niet gek dus, ik beval ook liever dan dat ik zwanger ben haha. Ik kan alleen maar hopen dat een tweede bevalling bij mij even vlot zou gaan als de eerste. Ik was maar 50 minuutjes in het ziekenhuis en daar was hij al 🙂

  2. Ik heb 2 keizersnedes gehad (waarvan 1 met spoed). Ik vind het nog steeds heel jammer dat ik nooit een echte bevalling heb meegemaakt en dat ik mijn kinderen niet zelf op de wereld heb gezet. Door de spoedkeizersnede was ik bovendien heel angstig en paniekerig en ik kijk er dus echt met nare gevoelens naar terug. Om dan nog te zwijgen over de helse pijnen aan de wonde achteraf en het trage herstel. Ik ben dus oprecht gelukkig dat mijn gezin met 2 kindjes compleet is en dat ik hopelijk nooit meer een keizersnede hoef mee te maken. Maar ik luister altijd heel graag naar de goede bevallingsverhalen van vriendinnen.

  3. Ik snap helemaal dat je uitkijkt naar je bevalling, zelfs al weet je dat het zo’n zeer zal doen op het moment zelf. Terugkijkend op mijn eigen bevallingen krijg ik ook echt zo’n gelukzalig gevoel. Mijn eerste bevalling werd ingeleid omdat de placenta niet genoeg voedingstoffen meer had en de weeën gingen heel snel van ‘draaglijk’ naar ‘oh-my-god-dit-is-gewoon-doodgaan’. Ik mocht dan ook niet bewegen, want moest de hele tijd aan de monitor hangen omdat ze de baby in het oog wilden houden. De epidurale die ik toen echt nodig had, kwam echt als een welkom warm dekentje. Maar ik voelde de baby gelukkig wel duwen tijdens de persweeën en dat was eigenlijk een vredige en mooie bevalling. De tweede keer ging heel natuurlijk en was het veel makkelijker te verdragen. Het bouwde geleidelijk op en tot aan de persweeën kon ik het goed aan. Tijdens de persweeën wel heel wat oerklanken uitgeslagen waar mijn partner nog niet goed van is, maar wat een mooie bevalling… Onmiddellijk na de geboorte van mijn eerste zei ik “oh, hij is zo mooi!”, na de tweede was het eerste wat ik zei “amaai, dat deed zeer!”. 🙂

  4. Haha herkenbaar! Ik zei onlangs nog tegen een vriendin dat ik geen baby meer wil maar wel nog 1 keer zou willen bevallen. Dat is gewoon magisch! Mijn eerste bevalling werd ingeleid na 10d over tijd. Al bij al toch heel vlot gegaan. Bij mijn tweede maar nipt het ziekenhuis gehaald en bevallen zonder gynaecoloog of epidurale. Ik zou je aanraden van niet te lang te wachten om te vertrekken bij die tweede 😉 Succes!

  5. Hoe meer kinderen, hoe meer ik er tegenop zie met deze keer echt als in moet dat??? Ik kijk heel erg uit naar het moment dat het kindje op mij ligt maar alles ervoor… echt waar… ik wil dat niet meer haha… Dat klinkt misschien een beetje stom he? Het heeft vooral ook te maken met mijn laatste ervaring die zo kort was maar zo overweldigend dat het mij toch een beetje een trauma bezorgd heeft. En iedereen zegt me wel dat het bij een vierde wel weer anders zal lopen maar de tendens is hier toch telkens sneller… ik ben dan ook als de dood dat ik het ziekenhuis niet haal want thuis bevallen wil ik sowieso echt niet. Maar bon, je hebt met die baby’s niet altijd veel te kiezen he?

  6. Mijn eerste bevalling was een langgerekte ramp, uiteindelijk epidurale gekozen en bevallen met de lepels (bijna keizersnede). De tweede en derde ging dezelfde kant op toen vlugger beslist voor epidurale, wat uiteindelijk hielp om vlugger opening te krijgen. De vierde was ook wel wat gelijkaardig, maar vooral spannend toen de navelstreng rond het nekje zat. De vijfde was hoh ergens mijn ergste en ook mijn beste – ik heb toen EINDELIJK bevallen IN het bad en dus ook zonder epidurale. Maar ik ben héél mijn arbeid bang geweest om het kindje te verliezen omdat ik bloedingen had, daardoor was het ook niet zeker of ik wel in bad mocht bevallen. Gelukkig mocht het dan wel en is alles goed. Achteraf gezien was mijn angst niet ongegrond want de placenta was aan het loskomen. Maar ik ben super blij en super trots op mezelf dat ikh het gedaan heb. Natuurlijk ook allemaal te lezen op mijn blog 😉 .

  7. En dat is nu net de hele mindset achter positief en ontspannen bevallen: niet focussen op de pijn maar op wat komt. Geloven in jezelf en je lichaam. Meerijden op de golf van een wee. Ik doe het misschien gemakkelijk klinken maar ik heb hier echt veel aan gehad tijdens mijn bevalling. Een heerlijke bad-bevalling waarbij ik geen seconde dacht aan epidurale (hoe kon ik ook, het ging zo snel!). Ik geloof in de oerkracht van ons, vrouwen. Goooooooooo Annelies 🙂

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.