Mama zijn is…

13

Ik ben ondertussen 22 maanden mama. Of 93 weken of 652 dagen. Nog vrij pril, maar zoals dat gaat met een kind vliegt de tijd en leer je op korte tijd veel bij. Je leert over het moederschap, je leert je partner op een andere manier kennen en je leert je kind kennen. Je omgeving verandert. Vrienden gaan maar er komen er nieuwe in de plaats. En op die relatief korte tijd leerde ik al veel over mijzelf en mijn rol als mama. Daarom,

Mama zijn is…

Het is gaan slapen en hopen dat je bij de eerst volgende keer je je ogen open doet je de vogeltjes hoort fluiten en het licht door de gordijnen ziet komen.

Het is je partner uit bed stampen als het zijn beurt is om op te staan. Of dat denk je tenminste. Je kan maar proberen.

Het is angstvallig die thermometer in de gaten houden en geen flauw idee hebben of het tijd is om naar de dokter te vertrekken. Of misschien de kinderarts. En ook geen flauw idee hebben wanneer je bij wie moet zijn.

Het is blij zijn als je kind eindelijk aan dat middagdutje is begonnen maar na 2 uur toch stiekem gaat kijken. Gewoon, omdat ze nu echt wel lang slaapt en je begint je te vervelen.

Het is naar je werk rijden en halfweg merken dat je nog aan het meezingen bent met de “Bumba dans”. Ookal heb je je kind een half uur geleden al afgezet in de crèche.

Het is grenzen stellen om die dan te verleggen.

Het is muisstil dat kamertje binnensluipen en vertederd kijken naar dat slapende wezentje maar vliegensvlug de ruimte verlaten als ze wakker dreigt te worden.

Het is vloeken op de borstvoeding en huilen als die periode voorbij is.

Het is mega trots zijn dat je kind al enkele woordjes spreekt. Maar ook genieten van de stilte als die mond eindelijk eens twee seconden stilstaat.

Het is naar de rommel kijken, weten dat je moet opruimen maar dan toch besluit gewoon het licht uit te doen en te doen alsof het er niet is.

Het is luid applaudisseren met tranen in de ogen als je kind voor het eerst iets op dat potje produceert. Wetende dat je weer een grens verlegt door er een foto van naar je partner te sturen en het net niet op Instagram te zetten.

Het is denken dat je je kind onmogelijk nog liever kan zien. Tot de dag erna, en die daarna…

Het is van de zin: “het is een fase”, je levensmotto maken.

Het is je partner ’s nachts op de gang tegenkomen en begrijpend knikken.

Het is 5 minuten naar de ijskast staan staren en geen idee hebben wat je er kwam zoeken.

Het is overal te laat komen en de schuld op de baby steken terwijl je zelf diegene was die wat laat in gang was geschoten.

Het is zeggen “dat zou bij ons niet waar zijn” en een half jaar later je woorden moeten terugnemen.

Het is niet weten of je bij de uitspraak “dat heeft ze van de mama” trots of ongerust moet zijn.

Het is je peuter ongewild leren vloeken en je daarover mega schamen.

Het is onderhandelen en compromissen sluiten. “Geef mama een zoentje en dan krijg je een koekje”.

Het is liefde. Grenzeloze, onvoorwaardelijk liefde. En dat aan geen mens kunnen uitleggen.

Wat is voor jullie mama zijn?

Deze blog is al een tijdje in progress. Hij bleef in mijn concepten staan en ik bleef bijgevolg ook maar aanvullen. Tot mijn man zei “schat, dit is echt te lang, je gaat het moeten opdelen.” Point taken. Dit is dus nog maar deel één.

Vertel me wat ‘mama zijn’ voor jou is en wie weet, neem ik je quote mee in een volgend deel.

Foto genomen door Philipe Valerio (een topper)

 

13 REACTIES

  1. Trots zijn als je peuter nog eens een hele nacht in zijn eigen bed heeft geslapen, maar hem stiekem ook wel missen in je eigen bed.

  2. Stiekem huilen in de keuken omdat je kwaad bent geworden….

    Ook al puilen je kasten uit en klaag je over de hoeveelheid, toch moet je dat ene nieuwe zeer pedagogisch verantwoordwoorde speelgoed kopen, want het is toch voor hun ontwikkeling zo goed.

    Er prat op gaan dat je een buitenkind wilt, maar van zodra er twee zuchten wind en een druppel teveel staan, je kind binnen houden onder het mom van ‘het is zo een gezellig knutselweer’….

  3. Mama zijn is je kind zien spelen en lachen zonder dat hij/zij je in de gaten heeft en na 20 minuten onafgebroken vertederd glimlachen, lichtjes kramp krijgen in je kaken.

  4. Haha heerlijk artikel! Mama zijn is inderdaad alles wat je hierboven vermelde en nog zoveel meer… Ik begrijp dat je artikel te lang werd ik zou er ook nog een hoop aan kunnen toevoegen….
    Mama zijn is steeds hunkeren naar dat moment dat ze iets groter zijn om vervolgens dat mini mensje van toen zo hard te missen. OF in mijn geval ook vaak: Mama zijn is overal ergens iets terug vinden van je kind terwijl hij/zij niet bij jou is en dan even van de aardbol verdwijnen omdat je met je gedachten bij je kind bent en je even wegsmelt. Ja zelfs een tut in mijn broekzak terugvinden heeft dat effect op mij.
    Mama zijn dat is ook je grootste geluk kennen maar tegelijkertijd geconfronteerd worden met je grootste verdriet/angsten.

  5. Ik schrijf enkele dagen geleden ook enkele confessions als mama 😀.
    Mama zijn is: karaktertrekken van jezelf in je kids herkennen en niet weten of je nu bang of trots moet zijn. En dan nog denken: Dat heeft hij toch niet van mij?! 😉

  6. Mama zijn is:
    -al je gekheid uit de kast halen om het gebrul op het verzorgingskussen tegen te gaan.
    – samen zingen op de fiets, ja de mensen om ons heen horen alleen mij….
    – je kind nog eens extra in bad stoppen om zelf ook nog eens in bad te kunnen.
    – genieten van middagdutjes
    – …

  7. Mama zijn is…

    …vaak eens denken met een trots gevoel van ‘en dat hebben wij gemaakt hè, geweldig toch!’

    …van een ondeugend karaktertrekje zeggen dat het van je partner komt. En stiekem weten dat jij er toch ook wel wat van kan!

    …heel nauwlettend elk sprongetje voorwaarts en elke nieuwe vaardigheid toejuichen en delen met de hele familie. Handjes draaien? Check! En oh ja.. lang leve Whatsapp hiervoor!

    …bij lastige momenten je toevlucht zoeken tot babybijbel ‘Oei, ik groei’ om dan te kunnen zeggen: ‘ze zit in een sprong hoor!’

    …genieten van elk lachje, elk kusje en elke knuffel. En stiekem ook bij een huilbui wanneer ze ‘maaamaa’ roept, want ze heeft je nodig.

    …genieten in het algemeen. Want mama zijn is geweldig!

    En ik herken me ook in alles wat je hierboven beschrijft!

  8. …Stiekem blij en fier zijn als enkel jij hem/haar getroost krijgt, gewoon omdat jij de mama bent 🙂

    …beseffen dat jouw kindje voor altijd jouw zwakke plek zal zijn.

    …blij zijn als je pasgeboren kindje kaka heeft gedaan in de juiste kleur en dat euforisch delen met je man

    Ik ben nog maar 4 weken mama, maar toch kan ik me al in veel vinden! 🙂

  9. ‘k moest lachen met die Bumba dans in de auto. …in de auto ben ik wel goed om snel de muziek terug te switchen maar de TV daarentegen blijft tegenwoordig bijna standaard op Nick Jr staan.

    dat binnensluipen om naar je slapen kind te staan kijken. en die dan willen kussen, maar uiteraard niet durven want oh wee als ze wakker worden!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.