Als mama moe is

12

Het is hier momenteel wat stiller op de blog. En dat is niet omdat ik het niet graag meer doe, integendeel. Ik mis het hier zelfs. Het komt vooral door een combinatie van tijdsgebrek en vermoeidheid. Maar gelukkig ook door leuke dingen, zoals weekendjes weg of vakantie. Maar tijd dus om terug voor dat scherm te gaan zitten en nog eens wat van me af te schrijven. En sorry, het is niet meteen de meest happy blog die ik ooit schreef.

Eerst, tijdsgebrek

Sinds einde januari ben ik terug aan het werk, 4/5e met een vrije dag op vrijdag. Maar vier dagen per week werken denk je dan, een extra dag weekend. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik de combi werken en twee kindjes wat heb onderschat. Zolang ik thuis was vond ik de overgang van één naar twee kindjes eigenlijk easy peasy. Maar sinds ik ga werken is het echt schipperen om alles rond te krijgen.

Naast het werk en het huishouden probeer ik ook wat tijd voor mijzelf in te lassen. Ik ben terug gestart met lopen en daar geniet ik echt van. Ik haal daar zoveel energie uit. En ik probeer al eens af te spreken met een vriendin om wat bij te praten, want ook daar heb ik deugd van. Maar dan is een week uiteraard snel om en loop je jezelf al wel eens voorbij.

Dan, de vermoeidheid

Want ik ben moe. Doodmoe. Ik vertelde jullie al dat Oscar niet de beste slaper van de klas is. Op dat vlak waren en zijn we met zus Mona dus serieus verwend. Een drietal weken geleden hadden we betere nachten. Lees: slechts twee keer opstaan. Oscar was intussen naar zijn eigenlijk kamer verhuisd en we wisselden de nachten af zodat er tenminste één van ons twee kon slapen. Oscar heeft zelfs een nacht 7 uur geslapen, 7 uur hé mannekes. Dat hadden we al even niet meer meegemaakt. “We zijn vetrokken” klonk het euforisch. We hadden het natuurlijk mis.

Op vakantie werd het weer erger

Want we waren niet vetrokken, integendeel. Tijdens onze Italië vakantie ging het opnieuw naar drie tot vijf keer opstaan ‘s nachts. En zelfs op vakantie is dat vermoeiend. Want een hele dag de kindjes entertainen, dat is echt niet rustiger dan te gaan werken. Ook overdag bijslapen is er trouwens zelden van gekomen. Oscar is koning van de powernapkes en tegen dat je goed en wel in bed ligt, is hij al terug daar.

Maar oké, we konden dat kaderen. Verandering van omgeving, het ritme wat naar de vaantjes en de warmte waren zeker factoren die niet echt bijdroegen tot en betere nachtrust.

Thuis zou het wel beter worden

“Dat dacht je maar moeder” moet Oscar gedacht hebben. Want eens thuis werd het eigenlijk gewoon nog erger. Vijf tot zeven keer per nacht uit bed moeten is geen uitzondering. Dan is het voor een tutje, dan van honger, dan troost, … maar meestal weten we het eigenlijk zelf niet goed. En hij huilt dan ook echt. Wat nogal nieuw is. Zelfs mee in bed nemen geeft geen troost. En zo ergens tussen half 5 en 5 uur is meneer wakker. Klaarwakker. Dat is nacht hé!

En dan lukt het even niet meer.

Afgelopen nacht was mijn nacht om voor Oscar op te staan. Toen ik hem rond half vijf echt niet meer in slaap, noch getroost kreeg wandelde ik huilend onze slaapkamer binnen met de mededeling dat ik niet meer kon. Manlief (die me trouwens eerder die nacht ook al wel was komen helpen) vroeg of hij moest overnemen en ik antwoordde dat het niet hoefde, het zou wel lukken. Ik wandelde de kamer buiten en hij vroeg “wat ga je doen?” waarop ik iets heb geantwoord als: “Ik ga hem buiten zetten. Of op het internet, verkopen denk ik.”

Uiteraard heb ik dat niet gedaan en ben ik hem blijven wiegen en troosten tot hij sliep. Maar ik heb toch een fractie van een seconde gedacht hem even buiten te zetten. Of mijzelf.

Slaaptekort doet je de domste dingen zeggen en doen

Toen Oscar eindelijk sliep en ik weer bij mijn man kroop kon in de slaap niet vatten. Op dat moment dacht ik “waarom zijn wij ook alweer voor een tweede gegaan. We hadden het goed met Mona.”

Ik vind het echt erg dat ik zoiets denk, laat staan luidop zeg en al zeker hier schrijf. Want laat het duidelijk zijn, ik zie dat manneke doodgraag. Ik heb geen seconde spijt van hem en zou hem echt voor geen geld ter wereld willen missen of verkopen. Maar slaaptekort kan enorm zwaar wegen en het doet je de domste dingen zeggen en doen.

Ik hoop maar dat het snel weer keert en de nachten weer wat normaliseren. En tot dan probeer ik echt om hem niet te verkopen, beloofd!

 

 

12 REACTIES

  1. ai ai, da’s lastig. Slaapgebrek is moordend. Hopelijk is het een fase die snel voorbij was. Mijn kinderen hebben jaren niet doorgeslapen maar zo bond maakten ze het zelden langdurig… Ik duim op beterschap

  2. Zoals ik al eens zei, heel herkenbaar😞. Hier jammer genoeg pas rond 2 jaar beter geworden. Heb ook dikwijls gedacht hem buiten te zetten. De nachten zijn ook donkerder en met zwaardere gedachten. Ooit betert het(al heb je daar nu weinig aan) en je kunt het! Ik leef ook nog☺.

  3. Zo herkenbaar… ons jongste zoontje wordt deze week 9 maanden en ook wij moeten nog enkele keren per nacht uit bed. En om klokslag 6u is ons oudste zoontje daar. Het doet deugd om te horen dat we niet alleen zijn, tussen al die succesverhalen van baby’s die na enkele weken reeds doorslapen… veel succes!

  4. Mijn dochter sliep vanaf het begin al wel stukken van 6 uur, maar tot ze 9-10 maanden was, moest ik er ook 1-2 keer per nacht uit, vaak voor een tutje. De dokter zei toen streng dat ze dat zelf moest kunnen vinden op die leeftijd! Ik kreeg van een collega de tip om haar te laten wenen. Met pijn in het hart hebben we dat geprobeerd en na 40 minuten sliep ze zelf terug. Victorie! ‘s Morgens bleek ze een bloedneus gehad te hebben van tegen haar bedrand te vallen in haar boosheid! Ik vond op internet een iets zachter alternatief: de eerste nacht 5 minuten laten huilen, de tweede nacht 10 enz. Die 10 min hebben we nooit moeten doen, want na die twee nachten sliep ze door. Haar bed ligt vol tutjes maar wij moeten er niet meer uit (of zelden nog eens). Heel veel succes, het is sowieso een fase (zoals alles met die kinderen, nietwaar! :-))

  5. Ik heb dat ooit gedacht bij onze zoon.. ons kleine monster noemen we hem soms. Natuurlijk komt dat door de vermoeidheid en soms weet je het gewoon effe niet meer.. Met het tweede kindje op komst hou ik toch ook een beetje m’n hart vast. Wat gaat dat geven?
    Veel moed, slaap, geduld gewenst 💙

  6. OH wat lees ik je schrijfsels graag. Zo herkenbaar, pijnlijk herkenbaar soms. Maar het doet me ook deugd. “We zijn niet alleen”. En andere dingen lopen bij ons wel al beter. Maar het omgekeerde ook. Een fles wordt hier niet aanvaard. Dus ben ik verplicht van nog niet met borstvoeding te stoppen. Ook al doe ik dat doodgraag en vind ik het een voorrecht. Slapen is meer als een uitdaging. Soms weet ik niet of ik nog energie heb om een koffie te maken 😉. Je doet dat super. Moeilijke momenten en al. En vooral ik zie je genieten. Van het goede, het slechte en het gekke 😊.

  7. Hey annelies ik volg je nog niet lang maar ik herken zoveel in je verhaal! Wij zitten ook met 2 koters en 2 slechte slapers. Reken daarbij dat ik normaal veel slaap nodig heb om een beetje goed gezind de dag door te komen ja dan kun je het al raden. En die gedachten die kwamen ook bij mij al meer dan eens op, waardoor ik me gigantisch schuldig voel. Het is echt mooi en moedig dat je dit vertelt want niet alles ik ok als je 2 pezchtige kinderen hebt. Maar je bent een topmama en alles komt goed ( dat is wat ik mezelf altijd wijs maak 😉)

  8. Op enkele nachten na, slaapt Charlize sinds maart-april door. Het veranderen van bed (baby naar kinderbed) en het weglaten van dutjes (of inkorten tot een uur bij de onthaalmoeder) heeft ook effect gehad. 2 jaar en 3 maanden hebben wij dus net hetzelfde meegemaakt. Elke nacht, meerdere keren opstaan om te troosten, voeden, enz. Tussen ons in bed lukte niet, dan begon ze te spelen. Dat was ook een hele aanpassing tov Jules, die altijd als een blok in slaap viel tussen ons én dan nog eens een lange middagdut deed. Ik heb vaak liggen vloeken ‘s nachts uit pure frustratie én ik had mijn koffiekes zeker nodig overdag. Daarnaast ben ik er ook van overtuigd dat het tekort aan nachtrust tot de beslissing heeft geleid bij Maarten om het bij 2 kinderen te houden. Alleszins, het komt goed. 🙂

  9. Jammergenoeg veel te herkenbaar 🙁 Ik heb ook al zo’n dingen gezegd ‘s nachts, zolang je dit de volgende ochtend beseft en je onmiddellijk wordt gestraft met schuldgevoel zal het wel ok zijn zeker 😀 Ik ben al vier jaar wakker (en op) om 5 uur, wij hadden 2x de pech een slechte slaper te hebben… Nu is de jongste twee en moeten we er “nog maar” een keer of 2-3 meer uit per nacht. We werken ook nog allebei dus het zijn de meest slopende jaren van ons leven. Het is een fase zeggen ze 😀 We will survive!

  10. Ik lees je blog nadat zoonlief voor de eerste keer deze nacht in tranen wakker werd, een uurtje nadat hij in bed werd gelegd. Dat in bed leggen zelf neemt trouwens ook nog steeds veel tijd in beslag. Gewoon neerleggen, een zoen en slaapwel is niet voldoende. Het was dus de eerste keer wakker van wat een reeks van zes(?) werd.
    Hij sliep ook nog nooit door maar de eerste maanden was hij enkel wakker om te eten en sliep hij meteen verder. Da’s nu een ander paar mouwen…

    Stoppen met bv, in een andere kamer leggen,… tips die ik al vaak kreeg. We probeerde al eens een flesje kv maar zijn honger bleek er niet méér door gestild dan met bv. En die andere kamer… als dit echt zou helpen dan begin ik er vandaag nog aan. Maar wat als ik dan 6x op een nacht écht uit mijn bed moet komen? Die gedachte alleen al… Wat deed jullie besluiten om hem op zijn kamertje te leggen?

    Veel moed daar en ik duim mee voor betere nachten. Voor jou, voor mezelf en elke ouder die er naar verlangt.
    K.

    Oh ja! Mijn schoonzus (met zelf geen al te beste slaper in huis) stuurde me volgende link door. Benieuwd in wat onze kleine genieën in wording zich gaan specialiseren 😊
    https://trendnieuws.nl/slimmere-babys-worden-meer-wakker-en-slapen-minder-beweren-experts/

  11. Ik voel met je mee. Een goede nacht is hier ‘slechts 3 à 4 keer wakker’. Nu al 22 maanden aan een stuk. Maar het wordt ooit beter … Echt waar, ik ben er nog steeds van overtuigd. Goede moed daar!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.