Moet ik strenger worden?

3

Mona wordt in mei 2 jaar. Al twee jaar! “The terrible two” komen eraan. En aan het pit van mijn dochter te merken heb ik daar nu al schrik voor. Al durf ik ook wel zeggen dat we in die “ik ben twee en ik zeg nee” fase al een klein jaartje zitten.

Mijn peuter met pit

Toen we ontdekten dat er een meisje op komst was had ik een beetje schrik van een flauwe trien met veel tralalie en tralala. “Er mag iets inzitten” heb ik meermaals luid geroepen. Wel, ik kom daar wat op terug. Er zit wat veel in. Eigen schuld dikke bult…

Mona heeft nogal een sterk karaktertje. Ze zoekt de grenzen op en probeert ze te verleggen. Ze weet goed wat ze (niet) wil en houdt voet bij stuk. En ze kan boos worden. Heel boos. Dan maakt ze haar lijfje lang, haar rug bol en steekt ze haar buik naar voren. Ze trekt haar linkerschouder naar beneden en haar hoofdje kantelt in dezelfde richting. Dan wordt ze heel rood en huilt ze tranen met tuiten.

Er zijn van die momenten waarop ze mijn geduld zodanig op de proef kan stellen dat ik ze achter het behang zou plakken. Maar ook momenten dat ik eigenlijk mijn lach moet verbergen omwille van haar reactie. Zo rolde ze onlangs met haar ogen naar mij. Nog geen twee jaar hé!

En misschien moet ik strenger worden

Ik ben nogal pro positief opvoeden. Benadrukken wat ze wel goed doet en wanneer ze wel flink is en goed luistert. Maar ik val geregeld door de mand met mijn tactiek. De laatste tijd lijk ik vooral “Mona blijf daar af. Nee Mona, steek dat niet in je mond. Mona, kom hier. Mona nee” te zeggen. Tot zover de positieve opvoeding dus.

Ik wil ook niet roepen. Maar zo heel soms kan ik het echt niet laten en floept het er gewoon uit. Dan schrikt zij, ik schrik van mijzelf. Dan kijkt ze op en meestal heeft ze het dan wel begrepen.

Ik wil ook niet dreigen. Maar ik merk dat ik als wel eens de “moet ik je in de hoek zetten?” vraag op tafel gooi. Waarop ze dan doodleuk “ja” antwoordt. Ik heb ze trouwens nog geen enkele keer in de hoek durven zetten. Dat is toch echt zielig?

En daar zou het probleem wel eens kunnen zitten. Ik ben te soft. Ik ben niet streng genoeg. Nee is nee en geen “nee maar.” En ik vrees dat ze doorheeft bij wie ze welke stoten kan uithalen. Ik heb soms het gevoel dat mijn peuter met mijn voeten speelt. En daar heeft mijn man me ook al eens op gewezen.

Wat denken jullie?

Herkennen jullie mijn verhaal en vragen een beetje? Ik geloof ook niet in een strenge harde opvoeding. Maar ik denk wel te moeten toegeven dat ik iets meer op mijn strepen ga moeten staan. Wat denken jullie? Hoe proberen jullie je de weg hierin te vinden en hebben jullie tips voor mij?

3 REACTIES

  1. Ik heb echt geen tips voor jou, want ik denk dat ik met hetzelfde “probleem” zit ?.
    Onze dochter is ook zo een pittige dame en wordt in april 2 en ik denk ook dat ik strenger moet zijn, maar het zit precies niet in mij.
    Wel leuk om te lezen dat ik niet alleen ben.
    Ik lees graag mee mocht je tips krijgen.
    Grtjs!

  2. Ik probeer niet streng te zijn (om streng te zijn) maar ik doe wel keihard mijn best om consequent te zijn en ik heb de indruk dat dat echt effect begin te hebben.

    Nee het bord moet niet leegegeten worden maar als ik zei dat je nog 3 happen moet nemen voor je moet stoppen…..dan moet je nog 3 happen nemen. Da’s extreem pech als jij over die 3 happen een uur doet, want dan kon je een uur niet spelen.
    Als ik vraag om iets te doen of hij moet in de hoek, dan krijg ik ook steevast”hoek” als antwoord, maar dan gaat hij ook echt wel in de hoek staan en wandel ik weg. Die hoek wordt paar keer per week gebruikt. Na paar minuten wordt dan doorgaans gedaan wat ik oorspronkelijk vroeg en krijg ik daarna een knuffel die ik met heel veel liefde beantwoord (en wat uitleg waarom ik het gevraagde belangrijk vond).
    Ooit is al een peuter zonder eten in bed gelegd (dat heb ik me ’s nachts wel beklaagd want met een lege maag doorslapen is niet ideaal blijkbaar).

    Maar “streng” zijn. Pick your battles, er is zoveel dat in feite niet belangrijk is eh.

  3. Wij zetten niet in de hoek en proberen ook niet te dreigen of te manipuleren.
    Het helpt om voor jezelf te bepalen wat je grenzen zijn en deze goed te bewaken. Het gaat niet om streng zijn of niet, het gaat om logische, goede, persoonlijke grenzen te hebben en deze op een bepaalde manier te bewaken. Je kan grenzen bewaken door een kind in de hoek te zetten maar je kan ook grenzen bewaken door met een kind te communiceren en op een verbindende manier het kind van die grenzen weg te houden. Het is maar wat jij wil en waar jij achter staat. Het heeft beide voordelen en nadelen, op andere niveaus.
    Velen denken vast dat ik niet “streng” ben omdat ik mijn kinderen doorgaans nooit straf of iets. Maar, ik ben wel heel strikt in mijn eigen grenzen. Mijn grenzen liggen vaak verder of anders dan bij een doorsnee gezin maar ik kies wel bewust mijn eigen grenzen en weet waarom ik wel grenzen heb of waarom ze bewust een stuk verder liggen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.