Mona’s eerste schoolweek

10

Het is alweer zondagavond. Na een fijn, rustig, weekend zet ik morgen Mona opnieuw af op de speelplaats. En ik hoop dat dat een beetje beter gaat dan afgelopen week.

Vooraf zeiden vele me dat Mona helemaal klaar is voor school. Mijzelf inclusief. Mona babbelt goed, is droog sinds augustus, sociaal en een echte plantrekker. Ze praatte al honderduit over het klasje en ze was super trots met haar boekentas.

Maar het draaide toch anders uit dan verwacht

Maandag, de eerste schooldag, had mijn man nog een dag verlof. We brachten Mona samen naar school en lieten haar achter bij de juf. Geen tranen bij haar (bij mij zoals verwacht wel) en ze zwaaide. Dat begon goed. We gingen ‘s middags terug naar school. Ze had boterhammen mee, dus als ze wou blijven kon dat. Of we zouden haar thuis laten eten en terug brengen. Maar de juf sprak ons aan. Mona had een hele moeilijke voormiddag met veel traantjes gehad. Ze raadde ons aan met halve dagen te starten als dat mogelijks was voor ons. Zo kreeg Mona tijd om te wennen aan de nieuwe situatie. Ik ben nog tot einde deze maand thuis, dus dat zou wel lukken.

Auwch, mijn hart. In duizend stukken, tranen in mijn ogen.

De rest van de week verliep gelijkaardig. Ze huilde wel telkens bij het afzetten op school. Ze huilde in de klas, maar het werd wel elke dag een beetje beter. Wanneer ze thuis kwam vertelde ze wel over haar dag, zei dat ze het leuk vond maar dat ze ook geweend had.

Ik vroeg haar of ze de volgende dag terug naar school zou gaan.
“Ja mama. Maar ik ga wel weer wenen. Maar elke dag een beetje minder. Oké?”
Oké meid.

Toen de juf me vertelde dat wanneer ze zei dat de kindjes zo flink waren en Mona had geantwoord “maar ik niet, want ik ween” had geantwoord kon je me bijna van de grond schrapen denk ik. Gelukkig had ze haar wel gecorrigeerd.

Op vrijdag hebben we haar de hele dag laten gaan. Dat betekent boterhammen in school en dat ging goed. Ze had flink gegeten bij de andere kindjes. De rest van de speeltijd was niet aan haar besteed. De juffen waren zo lief haar bij hen te nemen. Misschien moet ik tegen volgende keer sjoekes meegeven.

Grote verandering

Ik was nogal verrast door deze eerste week. Ik had dit totaal niet zien aankomen. Mona is ook heel erg moe na een (halve) schooldag. En dat terwijl ze hier thuis en op de crèche al lange tijd geen dutjes meer deed.

De verandering van crèche naar school is groot. Dat heb ik niet voldoende beseft denk ik. Mona wordt compleet uit haar comfortzone getrokken. Nieuwe omgeving, juffen en kindjes die ze niet kent. En ze heeft het daar iets moeilijker mee dan ik had verwacht.

Alle begin is moeilijk

Maar hé, alle begin is moeilijk. En ik ben blij dat ze haar emoties toont en praat over hoe ze zich voelt. Ik heb er alle vertrouwen in dat het wel goed komt en dat ze haar draai wel gaat vinden.

Maar voor een moederhart is dit toch echt niet goed hoor. Dat brak deze week in duizende stukjes als ik mijn huilende, mama roepende, kleuter moest achter laten op die koude speelplaats. Ik heb haar meermaals gewoon terug mee naar huis willen nemen of thuisonderwijs overwogen.

Moeder zijn, ‘t is loslaten zeker…

10 REACTIES

  1. O, zo herkenbaar! Op het werk vroegen ze al lachen, bij wie de meeste traantjes waren… Echt geweend heb ik niet, maar maandag – ik werkte thuis – vond ik mijn draai niet echt. Juliette gaat meteen volle dagen, en dat is zo een grote aanpassing. Ineens zijn onze grote peuters weer zo klein, en de school (speelplaats) is ook veel drukker dan de crèche, en veel meer indrukken die verwerkt moeten worden. Bij ons bleef het wenen beperkt tot drama ‘s ochtends, gelukkig. Maar wij merkten ook de totale uitputting (kinderbedtijd werd ineens halfzeven in plaats van acht), en de grotere nood aan aandacht. Ik duim ook voor een betere tweede week. Succes daar!

  2. Mijn dochter gaat nu wel al een jaar naar school, maar dat van die speelplaats herken ik heel hard. Dat is daar gewoon echt een jungle 🙂 Maar ook dat went na een tijdje. Alleen de vermoeidheid is hier nog altijd een issue. Ze heeft eigenlijk nog een middagdut nodig maar er is geen slaapklasje dus houdt ze het vol tot een uur of 3, om dan tot het avondeten weer te slapen. Super vermoeiend is dat voor die kleintjes!

  3. Heel herkenbaar! Mijn kindjes hadden het hier ook heel moeilijk mee, en bij de oudste heeft dit zelfs heel lang aangesleept. Het is ook zo een grote verandering voor die kindjes he. En idd je hart breekt in stukken. Succes daar nog!

  4. Oh ja, wat een grote aanpassing is het. Ook voor mama en papa.

    Ik denk dat ik uiteindelijk wel de meeste traantjes heb gelaten deze week (en de weken ervoor ahum), maar de dochter is elke ochtend verdrietig als papa haar achterlaat op school. We merken ook dat ze thuis veel meer aandacht nodig heeft. En er gebeurt weer al eens een ongelukje (gelukkig nog niet op school).

    Ik kijk toch weer een beetje op tegen de nieuwe schoolweek morgen.

  5. Hier was het ook zo. De oudste weende maanden aan een stuk elke morgen. Verschrikkelijk voor mijn moederhart,dat ook meerdere keren brak. Toen hij vriendjes kreeg ging het beter. Succes!

  6. Ook herkenbaar hier. Bij ons was er de oudste zoon bij wie alles tot dan toe vlot was gegaan, die het moeilijkste had bij de overgang. Helemaal van zijn melk, ons soms smeken om hem niet naar school te sturen. De eerste weken ook dagelijks wenen hoewel hij dat nooit gedaan had bij de onthaalmoeder. De jongste zoon daarentegen die ik elke dag krijsend in de crèche achterliet de eerste maanden, stapte de schoolpoort later binnen alsof het niets was en ging vanaf dag 1 supergraag. Om maar te zeggen: je kan het nooit echt weten en het komt zeker altijd goed!

  7. Ellie kreeg een stempel als ze niet had gehuild. In het begin veel dagen zonder stempel. Ik vond/vind dat echt verschrikkelijk. Ellie kon dat ook droog vertellen ‘ik heb geen stempel want ik huilde. Ik miste jou’

    Dus verdriet én geen stempel. Auw!

    Ik duim mee voor een goede tweede week!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.