Vandaag werkte ik mijn laatste vrijdag

31

Vandaag bereikte ik een professionele mijlpaal, ik werkte mijn laatste vrijdag. Vanaf 1/12 (wat meteen op een vrijdag valt) werk ik 4/5e. En dat voelt vreemd aan, maar tegelijk ook bevrijdend.

Waarom een 4/5e?

Wel, ik had mij altijd al voorgenomen om minder te gaan werken als Mona naar school zou gaan. Idealiter zou ik dan op woensdag thuis zijn. Dat kon ik in de voormiddag mijn huishouden wat doen, gaan sporten en in de namiddag wat extra quality time met haar doorbrengen. Maar de gebeurtenissen van de laatste maanden hebben die plannen in een stroomversnelling gebracht.

De meeste onder jullie weten dat mijn mama al een tijdje in het ziekenhuis ligt. Al bijna 5 maanden ondertussen. En we zijn er nog niet. De combinatie van mijn fulltime job, het huishouden (waar mijn man gelukkig enorm in helpt), het moederschap, de blog en de bezoeken in het UZ zorgen voor een hoog tempo.

En dan moet je keuzes maken

“Stop dan met de blog” hoor ik sommige denken. Ja, dat was een mogelijkheid. En eerlijk? Ik heb het ook even overwogen. Ik bepaal natuurlijk zelf hoeveel of hoe vaak ik schrijf, maar de blog neemt een groot deel van mijn tijdsbesteding in. Ik ben er toch zeker 3 avonden per week mee bezig. Vaak ook in het weekend. En dat is het schrijven alleen. Ik neem ook graag mijn foto’s zelf, dus dat komt er ook nog bij. Dus ja, stoppen met de blog zou me enkele uren per week extra opleveren.

Maar alleen al de idee om ermee te stoppen maakte me triest. De blog is het laatste jaar een belangrijk deel van mijn leven geworden. Ik heb er al ontzettend veel leuke nieuwe vriendinnen door gemaakt. Het aantal lezers neemt maand na maand toe en jullie reacties zijn zo ontzettend fijn. En ik moet ook zeggen dat ik van jullie de afgelopen 5 maanden heel regelmatig de vraag krijg hoe het met mij en mijn mama gaat. Die steun is echt hartverwarmend.

De blog werkt in zekere zin ook therapeutisch. Waar andere ontspannen of hun gedachten verzetten door te koken, te gaan sporten of te lezen, doe ik dat door te schrijven. Had ik mijn blog niet gehad om te ventileren weet ik niet of ik die voorbije maanden zo “goed” zou doorgekomen zijn.

Dus de piste van stoppen met de blog was al snel geklasseerd

Dan blijft er niet ontzettend veel over. Ik ben al minder gaan lopen (oeps, dat was niet het plan), en verder heb ik eigenlijk niet echt hobby’s die veel aandacht vragen. Minder afspreken met vrienden vond ik ook maar een sombere gedachte. En Mona afgeven vond ik ook wat triest. Bovendien zou ik dan over wat anders moeten gaan bloggen 🙂

Na wat denkwerk was 4/5e de enige keuze die juist aanvoelde

Ik lanceerde mijn 4/5e voorstel bij mijn man. Hij was eigenlijk meteen mee, oef. Dan de werkgever. Met knikkende knieën ging ik naar mijn manager. Dat zijn niet meteen de gesprekken die ik vaak en graag voer. Maar ook hij had begrip voor de situatie en al vrij snel had ik een akkoord.

En vandaag werkte ik dus mijn laatste vrijdag, voor onbepaalde tijd. Ik vind het een vreemd gevoel, een beetje beangstigend zelfs. Maar het is ook een geruststellend, bevrijdend gevoel. Die extra dag geeft me de mogelijkheid mijn huishouden wat bij te werken, mama eens rustig te gaan bezoeken zonder constant tegen de klok te moeten racen. Ik laat jullie weten hoe het me bevalt.

Werken jullie allemaal fulltime?

31 REACTIES

  1. Nee ik ben thuisblijfmama geworden toen mijn zoontje geboren werd. Ik kon geen 4/5 werken op mijn werk en mijn man had bepaald toekomstplannen waarmee de combinatie kind/huis/werk niet ging lukken. Dus nu hebben we de afspraak dat ik thuisblijf (wat ook handigste was met de borstvoeding enzo) tot mijn man zijn toekomstplan heeft uitgevoerd en dan gaat hij minder werken en ga ik de mijne doen.

    Bloggen is zo’n heerlijke uitlaatklep, die mag je nooit opgeven 😉

    • Oh geweldig dat jullie het zo oplossen! Ik ben nu wel heel benieuwd naar die plannen van je man 🙂 🙂
      En absoluut, dat is zo!

  2. Hallo Annelies,

    Stoppen met de blog zou ikzelf ook niet fijn hebben gevonden, voor mezelf al zeker niet (lekker egoïstische gedachte, I know, maar je leest zo fijn!).
    Je dochter opgeven? Nee hoor daar krijg je na een seconde spijt van, haha.

    Nee serieus nu, je maakt zo’n beslissing niet op 1 dag maar beter zo dan jezelf ( de mensen rondom jou en zelfs je leven) voorbij te lopen.
    Ik ben blij dat het je gelukt is om de stap te zetten en het ook rond te krijgen.

    Ik wens je alleszins veel succes, ademruimte en extra tijd voor de dingen die er écht toe doen.

    En bedankt voor je blog, want die werkt heel ontspannend en is super herkenbaar.

    Ik wens je mama nog steeds heel veel beterschap en jullie gezin de moed om dit te dragen.

    Groetjes,
    Ellen

    • Hoi Ellen,

      wat lief! Dank voor je reactie. Er is inderdaad wel wat denkwerk, rekenwerk, … aan vooraf gegaan. Maar nu de beslissing genomen is voelt het heel juist aan. Het gaan geen luie vrijdagen worden, maar wel iets minder rush. Hoop ik!

  3. Hier ook een 4/5e regime sinds onze Mona is geboren. Oorspronkelijk zou ik na 6 maanden thuis te zijn terug voltijds gaan werken maar eenmaal ze er was, maakte die gedachte me erg triest dus hebben we deze keuze samen gemaakt. En ik zou het niet anders meer willen. ☺️

    • Ja dat hoor ik nog dat je eigenlijk niet zo gauw meer fulltime gaat werken. Zeker nu met kleine kindjes. Blij dat horen dat het je zo bevalt! We gaan eens een koffie drinken 🙂

  4. Zalige keuzen na Ellie zelfs ‘maar’ halftijds gaan werken. Mooi balans tussen werk en thuis zijn vond ik zelf. Hopelijk vind je snel je balans terug. Ga je geen spijt van hebben.

  5. You won’t regret it 🙂 Al blijf ik erbij dat het soms ook wat dubbel is, op je werk wordt minstens evenveel verwacht, lees: harder werken en die vrije dag spendeer je toch vooral aan huishouden, dingen die moeten en daarbij ben je op het eind van de dag even moe als na je werk 🙂 Maar toch wil ik het niet anders, voltijds in die stomme ratrace meedraaien, ben ik langer dan vandaag beu en 4/5de is iets meer adem (of buiten adem van achter Mona te hollen).

  6. Je gaat er geen spijt van krijgen denk ik! Even wat ademruimte. Hier is het plan ook om na mijn bevallingsverlof en 1 maand ouderschapsverlof fulltime te blijven werken. En pas als ons kindje naar school gaat eventueel 4/5e, dat lijkt me dan pas meer “nodig” ofzo. Maar uiteraard kan dat nog veranderen 🙂 Neem je jouw 4/5e op via ouderschapsverlof? Fijn dat je baas begrip heeft voor je situatie, en fijn dat je de blog niet opgeeft! 🙂

    • Ja inderdaad, ik ben benieuwd hoe de workload gaat evolueren. Maar dat zal ik waarschijnlijk wel snel merken 🙂

      Ik neem geen ouderschapsverlof omdat ik een bijberoep heb en daardoor geen uitkering krijg. Dus beetje zot mijn ouderschapsverlof al op te geven. Ik heb mijn contract aangepast

  7. Je hebt groot gelijk. Ik werk ook 4/5, ik zou niet anders meer willen! En hee, je bent nu eenmaal niet meer alleen Annelies met een baan en een man, je hebt er een andere fulltime baan bijgekregen 😉 En dan hebben we het nog niet over de situatie met je moeder gehad. Ik vind je een sterke mama en dit een goede keuze!

  8. Sinds dit jaar op maandag thuis en elke week voelt dat een beetje als een gestolen dag… Een dag vakantie… Ik zou zelfs gerust thuis kunnen blijven maar voorlopig is het prima op deze manier! En de week is veeeeel sneller om 😁

  9. Ik werk sinds we 3 kindjes hebben ook 4/5, eerst met ouderschapsverlof, vanaf volgende week met tijdskrediet. Een keuze waar ik nog elke dag blij om ben! En dan niet zozeer omdat ik nu meer tijd heb voor het huishouden en de kindjes (sorry schatjes), maar vooral omdat ik wat meer tijd heb voor mezelf. En daar worden de kindjes alleen meer beter van

  10. Ik werkte de eerste maanden na Otis’ komst in praktijk maar 4 dagen omdat ik telkens 1 dag verlof inzette (hij kon toen nog niet naar de crèche). Dat beviel me zo erg dat ik snel overtuigd was om langere tijd 4/5 te werken… En te zeggen dat ik diegene was die vroeger altijd zei: ik blijf wel fulltime werken hoor 🙋🏼.
    Op vrijdagen zorg ik voor Otis en meestal zijn dat heerlijke dagen. Meestal ja, omdat hij precies in n sprongetje zit en niet altijd zo gemakkelijk is. Maar terug naar dat 4/5, het is zalig en je zal er heeeeeeel erg snel aan wennen! Geniet van de tijd die vrijkomt, van het niet voortdurend racen tegen de klok en van rustige bezoekjes aan je mama…

  11. Verstandige keuze.
    Ik werk bewust halftijds. Met drie kinderen, een blog 😉, voorzitter van de oudervereniging van school van de kindjes, sporten,… en een man die heel vaak in het buitenland zit voor zijn werk… de beste beslissing ooit.

  12. 4/5 werken, daar zal je snel aan wennen. Dat dagje meer in de week…. geen luxe.
    Sinds ik ziek ben besef ik dat. Ik heb altijd maar doorgedaan. En alles willen blijven combineren. Tot mijn lichaam op was. Ik besef nu dat je moet zorgen voor een goeie balans. Geniet van je extra dagje. Hopelijk is je mama er snel weer bovenop.

    • Dank je wel. En dat klopt, we racen te hard en staan we weinig stil bij onszelf en gezondheid. En daar staat of valt alles mee! Veel beterschap

  13. Wijze beslissing!
    Ik ben zelfstandige en sinds onze kleine man er is (morgen 10 maanden!), begin ik heel bewust wat later te werken (geen rap rap rap gedoe in de ochtend) en werk ik op woensdag enkel ’s avonds, zodat we Q-time hebben op woensdag overdag. En bovendien is mijn man momenteel 4/5de aan het werken en blijft die op vrijdag thuis met ouderschapsverlof. Wij zijn alvast overtuigd en zouden het nooit meer anders willen. Ik denk dat je je keuze geen minuut gaat beklagen 😉
    En ook een wijze beslissing om niet te stoppen met de blog 😉

  14. Na de geboorte van mijn beide kindjes heb ik telkens mijn ouderschapsverlof 4/5de opgenomen. Dat loopt nog tot eind april en vanaf mei zou ik terug voltijds moeten gaan werken. Maar dat zie ik niet zitten en dus vroeg ik aan mijn werkgever om vanaf mei 2018 4/5de te blijven werken. Gelukkig gingen ze hierin mee. Dat is echt ideaal voor mij. Alles is meer op het gemak en meer in balans. Dat wil trouwens niet zeggen dat mijn huishouden er picobello bijligt (integendeel), maar die extra tijd met mijn kindjes is gewoon het fijnste dat er is.

LAAT EEN REACTIE ACHTER